خار اگر باشم چه غم گل هم ز خار است ای پری

درد و درمانم یکی ، دردم ز یار است ای پری

بلبل طبع حزین را ، طرد و هر جایی مکن

کاین دل شیدای من ، زار و نزار است ای پری

من نگویم عهد را بشکستی و تنها شدم

این ره و رسم خطا ، از روزگار است ای پری

ارغوانی بود و رنگین لوح جان اما کنون

طالع آشفته ام تاریک و تار است ای پری

با همه رنج و مشقت ، غم کجا آید به چشم

دیدن چشم سیاهت غمگسار است ای پری

بس که داغ هجر تو در جان و دل روییده است

پیکر فرسوده ام چون لاله زار است ای پری

تیغ مژگان را مکن با زهـر هجرانت خراب

روزگار عاشقان خود زهر مار است ای پری

درد عاشق کُش بیا تبریز و از رندی بپرس

کاین دل بی تاب ما هم شهریار است ای پری

رند تبریزی

    ۸۷/۲/۱۰

تقدیم به دوست عزیزم طوفان ساکت 

پ.ن » سهم من عزیز می توانی گزیده ای از موزون نگاریهای مرا از اینجا برداری ...